Selecteer een pagina

Gilles de la Tourette

Eigenlijk heb ik vanaf dat Demi de diagnose pdd noss (vorm van autisme dat destijds zo benoemd werd, ze was 8 jaar toen) kreeg, mijn twijfels gehad of ze ook niet ADHD had. Ik heb dat verder niet uit laten zoeken, vond het zo al ingewikkeld genoeg. Maar onlangs werd het weer aangehaald door haar psychiater, de medicatie is dan natuurlijk ook anders. Tabletjes huppelepup is voor je ASS en tabletje huppelepo is voor je ADHD. Nou hoort bij haar diagnose ook: kenmerken van Gilles de la Tourette. Aan mij is uitgelegd destijds dat daar het drammerige vandaan komt. En als ze iets wil…. dan kan ze drammen. Maar goed, lastig als je dat zo voelt en daar naar MOET handelen. Is wel dwangmatig hoor. Ik krijg dan steeds appjes over wat ze wil en wat ze daarover heeft gevonden op internet. De afspraak dat we het plan wat gaande is goed gaan uitzoeken en stap voor stap gaan doen is ze dan vergeten. Dat heeft ze overigens niet van vreemden, voor mij heel herkenbaar. Dit kenmerk heeft mij veel gebracht maar ik kan het wel (soms) loslaten. Het heeft oa ervoor gezorgd dat ik de juiste zorg voor mijn meiden voor elkaar heb gekregen. Kon en kan in het uitzoeken van en het bereiken wat ik zou willen voor hen, erg vasthoudend zijn. Zo klinkt het niet zo negatief. Maar dat is dan het verschil met het dwangmatig drammen. 

ADHD

Maar goed, jaren later bevestigt haar huidige psychiater ongevraagd mijn vermoedens. Dat ze dus ook Adhd heeft. En wat houdt dat voor haar in? Dat ze onrust in haar bol heeft, super enthousiast reageert op vanalles, dat dan meteen op wil pakken, niet te tijd neemt om te bedenken of het wel wat voor haar is. Ook met geld kan ze erg impulsief zijn en over rustig zitten gaan we het maar niet hebben. Ze ziet alles en hoort ook alles. Als ze iets nieuws wil, is ze zo enthousiast dat het aanstekelijk is en iedereen daarin meegaat. Maar soms gaat het goed en heeft ze daardoor weer iets nieuws geleerd of iets nieuws om te doen daardoor. Dus blijven we haar met mate ondersteunen in haar nieuwe plannen. Nee heb je, toch?

Ass

Haar autisme zorgt er dan weer voor dat ze dan later haar plannen super eng vindt en het niet uitvoert. Of dat ze na twee keer toch bedenkt dat het niks voor haar is en dus wil stoppen.Of dat datgene wat ze gekocht heeft het toch niet is. Die nieuwe dingen doen geven dan zoveel stress dat het toch niet lukt. Al heel dikwijls meegemaakt en ik trap er ook dikwijls in. En velen met mij. haha. Onrustig zijn en niet stil kunnen zitten is dan ook weer een tegenstrijdigheid want als ze wat heeft wat ze fijn vindt om te doen, op dit moment borduurt ze veel, zit ze gewoon een uur te borduren op haar gemak. En als het niet lukt probeert ze het overnieuw zonder moeilijk te doen. Zeldzaam toch. Gisteren ging het twee keer fout en bleef ze er rustig onder. Ze heeft dan wel invulling voor haar tijd want dat hoort dan weer bij haar autisme… niet ingevulde tijd geeft onrust. Op het moment an sich geeft het onrust maar ook als ze weet dat ze bv komende donderdagmiddag niks te doen heeft. Het liefst is heel haar week volgeboekt met alles wat ze moet en wil maar hoe leuk het allemaal ook is, het wordt dan toch teveel. Zoek de balans puffffff. Heel moeilijk voor haar.

Maar wat een tegenstrijdigheden geeft dit in je bol. Het is niet te doen. Met regelmaat overvraagt ze daardoor zichzelf en komt dan in de problemen. Moe, somber en alle vervelende gevolgen vandien. Dan gaan we weer zitten om enigszins balans te vinden in haar leven, in haar week. Ik of haar begeleider schrappen bezigheden maar er moet wel wat gepland anders is het ook niet goed. Het is elke keer weer een zoektocht maar tot nu toe komt ze er elke keer wel weer uit na weer even intensievereå begeleiding door iedereen. 

Heftig

Het is afgelopen weken weer heftig geweest maar ze zit weer meer op de rail. Ik heb ook weken niks geschreven want het is moeilijk om middenin zo’n proces te zitten en niet te persoonlijk te worden en niet emotioneel. 

Tot de volgende keer op mijn blog.

Lieve groetjes, Ineke 🍀